πολλαὶ μορφαὶ τῶν δαιμονίων, πολλὰ δ᾽ ἀέλπτως κραίνουσι θεοί· καὶ τὰ δοκηθέντ᾽ οὐκ ἐτελέσθη, τῶν δ᾽ ἀδοκήτων πόρον ηὗρε θεός. τοιόνδ᾽ ἀπέβη τόδε πρᾶγμα. [Πολλές μορφές αλλάζουν οι θεοί και πολλά φέρνουν ανέλπιστα στο φως. Αυτά που περιμέναμε δεν έγιναν κι ο...
Κωνσταντίνος Αλ. Πισπιρίγκος
Ο Κωνσταντίνος Αλ. Πισπιρίγκος είναι Σύμβουλος της Επικρατείας ε.τ. Διετέλεσε μέλος του Ειδικού Δικαστηρίου του άρθρου 86 του Συντάγματος (2015), πρόεδρος της Δευτεροβάθμιας Επιτροπής Διαιτησίας επί των συλλογικών διαφορών εργασίας (2015) και της Επιτροπής εξέτασης των αιτημάτων των αντιρρησιών συνείδησης (1998 -1999), απεσταλμένος του Συμβουλίου της Ευρώπης (Venice Commission) στο Συνταγματικό Δικαστήριο της Αρμενίας για συνεργασία κατά την εκδίκαση εκλογικών ενστάσεων (1999), μέλος της Επιτροπής Σύνταξης του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας (1998) και της Κεντρικής Νομοπαρασκευαστικής Επιτροπής (1996 -1997). Δίδαξε στην Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών «Δικονομία της αιτήσεως ακυρώσεως» (2009 -2014). Στον τρίτο διεθνή πανεπιστημιακό διαγωνισμό εικονικής δίκης Ρωμαϊκού Δικαίου (3rd International Roman Law Moot Court Competition) διηύθυνε τη διαδικασία της τελικής αναμέτρησης (27.3.2010). Παλαιότερες νομικές μελέτες του δημοσιεύθηκαν στα περιοδικά «Το Σύνταγμα» και «Ισοπολιτεία». Οι πιο πρόσφατες, οι οποίες συνδέονται με τα ζητήματα της οικονομικής κρίσης (PSI και Ιδιωτικοποιήσεις μέσω ΤΑΙΠΕΔ) που χειρίσθηκε στην Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας, ανακοινώθηκαν σε επιστημονικές εκδηλώσεις και δημοσιεύθηκαν στα περιοδικά «Εφημερίδα Διοικητικού Δικαίου» και «Θεωρία & Πράξη Διοικητικού Δικαίου». Από τις Εκδόσεις Σάκκουλα Α.Ε. (Αθήνα – Θεσσαλονίκη) κυκλοφορούν τα δοκίμιά του «Αντιλήψεις αρχαίων Ελλήνων για τη δικαιοσύνη» (2018) και «Δίκαιο και Πολιτική στις δημηγορίες του Θουκυδίδη» (2020).
«Ο τύραννος και η ηγεμονία δεν απορρίπτουν κάτι ως παράλογο αν το θεωρούν συμφέρον, δεν αναγνωρίζουν κάποιον ως συγγενή αν τον κρίνουν αναξιόπιστο. Πρέπει να τους εξετάζουν όλους ως φίλους ή εχθρούς ανάλογα με την περίσταση» [ἀνδρὶ δὲ τυράννῳ ἢ πόλει ἀρχὴν ἐχούσῃ...
καὶ τὴν εἰωθυῖαν ἀξίωσιν τῶν ὀνομάτων ἐς τὰ ἔργα ἀντήλλαξαν τῇ δικαιώσει [Για να δικαιολογούν τις πράξεις τους άλλαξαν τη συνήθη σημασία των λέξεων] Θουκυδίδης (3,82,4) Κατεγράφη, το πρώτον, με απαράμιλλη λογοτεχνική δεινότητα ως ένα από τα παθολογικά φαινόμενα του...
Δίκαιο και καλό για κάθε πόλη είναι ό,τι εκείνη νομίζει δίκαιο και καλό για τον εαυτό της, και για όσο χρονικό διάστημα η ίδια το νομίζει. Πρωταγόρας Λόγω της απώλειας του συγγραφικού έργου του Πρωταγόρα, αυτή η θέση του έρχεται σ’ εμάς ως απόφθεγμα. [Πλάτων,...